آموزش فارکس برای معامله

مفهوم عقد و قرارداد چیست

قرارداد و اسناد

قرارداد اجاره مغازه

در قانون مدنی تحت، زمانی که دو نفر به توافق می رسند که اقدامی حقوقی انجام دهند یا تعهد به انجام کاری می شوند، این تعهد و وظایف دو طرف را با انعقاد قرارداد یا عقدی دو طرفه رسمی میکنند.

عقد قرارداد به چه معناست؟

این واژه برگرفته از واژه عهد است . در لغت به معنی بر عهده گرفتن، خود را مدیون کردن، عهد و پیمان بستن می باشد.

اما تعریف عقد در قانون مدنی عبارت است از این تعریف که، یک یا چند نفر در مقابل یک یا چند نفر دیگر نسبت به کاری تعهدی می دهند و قرارداد­ امضا می کنند. این قرارداد باید مورد قبول دو طرف باشد.

طبق قانون مدنی، اساس ایجاد تعهد یا قرارداد به دو دسته تقسیم شده‌اند:

الف – تعهدات ناشی از قرارداد که در مواد 183 تا 300 قانون مدنی به آن پرداخته شده است .

ب – تعهدات ناشی از الزامات خارج از قرارداد که در مواد 301 تا 337 قانون مدنی به آن پرداخته شده است.

انواع عقود:

عقود معین: آن دسته از عقد و قراردادهایی که در قانون مدنی شرایط و چگونگی آنها ذکر شده است مثل عقد بیع، عقد اجاره، عقد رهن، عقد وکالت، عقد مضاربه.

عقود نامعین: به عقودی گفته می شود که قانون خاصی از قبل برای آن ذکر نشده است و براساس عقد قراردادهایی که بین طرفین ایجاد میشود یک قانون بین خود یک تعهدی ایجاد می کنند.

دسته بندی عقد قراردادها برحسب خدمات حقوقی:

عقد تملیکی: عقدی است که انتقال مال یا تعهد از ناحیه طرفین باشد به عبارت دیگر عقدی است که هر یک از طرفین در ازای مالی، مال دیگری می گیرد یا در ازای انجام یک کار، طرف دوم باید کار دیگری انجام می دهند. عقودی چون بیع، معاوضه، اجاره، قرض و وصیت تملیکی از این دست موارد هستند.

عقد عهدی: عقدی است که به واسطه آن یک طرف متعهد انجام کاری می شود. از جمله این عقود می توان به ضمان، حواله، کفالت، تبدیل تعهد و نامزدی اشاره کرد.

عقد اذنی: عقود اذنی، به عقدهای گفته می شود که در آن‌ها تعهد و الزام وجود ندارد؛ بلکه تحقق و ادامه­ی آن‌ها فقط براساس اذن و اجازه­ی طرفین قرارداد است. عقود اذنی با برداشته شدن اذن، عقد نیز به هم می‌خورند. بنابراین در این عقود تحقق و قوام عقود اذنی بسته به اذن و رضایت است. از جمله این عقود می‌توان به ودیعه، عاریه، وکالت و مضاربه اشاره کرد.

تفاوت عقد و قرارداد چیست ؟

در رابطه با تفاوت عقد و قرارداد باید یک تفکیک بین عقود معین و غیرمعین مشخص کنیم. زیرا عقود معین و غیرمعین موضوع عقد و قرارداد است و این دسته بندی از همین جریان سررشته میگیرد.

در زبان غیرتخصصی عقد و قرارداد به یک معنی است، اما در علم حقوق منظور از اصطلاح عقد، عقود معین است و حال آنکه کلمه قرارداد، بر تمامی عقود (خواه معین باشد یا نامعین) گفته می شود .قرارداد در صورتی معتبر است که مخالف نظم عمومی ( اخلاق حسنه و قانون آمره ) نباشد .

اسناد رسمی

در تمامی کشورها برای اثبات حق و عدالت نیاز به سند می باشد که به دو دسته سند عادی و سند رسمی تقسیم بندی می شوند. هر کدام از این سندها باهم متفاوت بوده و برای موارد مختلفی هم استفاده می شوند. هر سندی را نمی توان جزء اسناد رسمی دانست. فقط و فقط اسنادی که در ادارات ثبت اسناد یا در نزد مامورین رسمی که صلاحیت آن ها مشخص شده باشد، ثبت شده باشند جزء اسناد رسمی تلقی می شوند.

اسناد رسمی مختلفی که باید با آن ها آشنا باشید

  • سند بیع (عقد بیع)

در مواردی که دو فرد به عنوان خریدار و فروشنده می خواهند با هم معامله ای را انجام دهند، ابتدا قراردای را تنظیم می کنند که نشان دهنده شرایط معامله در زمانی مشخص می باشد. سندی که در این مورد استفاده می شود سند بیع یا قولنامه نام دارد.

سند رهنی می تواند به عنوان تضمین بکار رود. فرض کنید اشخاص و کارآفرینان برای راه انداری یک کسب و کار یا استار آپ در دنیای مدرن، به تسهیلات بانکی مناسب احتیاج دارند که از سند رهنی برای تضمین تسهیلات استفاده می شود. به زبان ساده سند رهنی به عنوان وثیقه در مقابل گرفتن وام یا تسهیلات بانکی استفاده می شود.

به طور کلی اجاره نامه را می توان به 3 صورت نوشت: رسمی، دستی و بنگاهی.

اجاره نامه دستی وقتی موجر و مستاجر به توافق برسند نوشته می شود و فقط بین همین دو ثبت می شود. اجاره نامه بنگاهی، همانطور که اسمش پیداست در بنگاه ها و دفاتر املاک در فرم های تایید شده اتحادیه املاک نوشته می شوند.

این نوع اجاره نامه در دفاتر اسناد رسمی تهیه و تنظیم می شوند. دو مورد ذکر شده در بالا جز اجاره نامه های عادی به حساب می آیند.

اقاله در مبحث حقوقی به معنای برهم زدن معامله مفهوم عقد و قرارداد چیست می باشد. اقاله در صورتی که با توافق طرفین معامله انجام گیرد، بدون ضرر و زیاد می باشد ولی اگر خلاف این باشد باید خسارت پرداخت شود.

مثلا اگر شخصی ماشینی را به قیمت 500 میلیون تومان خریده باشد ولی چند روز بعد به هر دلیلی طرفین معامله راضی باشند تا اقاله نمایند، این حالت مشکلی ندارد. ولی اگر مثلا فروشنده مبلغی را برای اقاله در نظر بگیرد، اقاله در این صورت باطل به حساب می آید.

این نوع اسناد برای سهولت در معاملاتی بکار می روند که غیر نقدی می باشند. برات و سفته نوعی سند تجاری می باشند که هدف اولیه از بوجود آوردن آن ها، کاهش خطرات حمل و نقل پول و کاهش هزینه بود ولی به تدریج ارزش بیشتری پیدا کردند. این اسناد دارای ویژگی های:

تعریف قرارداد چیست و ارکان آن شامل چه مواردی می‌باشد؟

به طور حتم تاکنون برای شما هم اتفاق افتاده است که در اصطلاح عامیانه بخواهید معامله‌ای میان خود و فرد یا افراد دیگری برقرار نمایید. به عنوان مثال شاید برای شما پیش آمده باشد که خودروی خود را طی معامله‌ای خریداری یا به فروش رسانیده باشید. یکی از رایج‌ترین و پرکاربردترین گروه‌های قراردادی، معاملات و قراردادهای ملکی هستند که ما در مطالب بعدی به تمام این قراردادها و نکات اختصاصی آن‌ها خواهیم پرداخت. در این مطلب در صدد هستیم تا با زبانی ساده ابتدا به تعریف و توضیح قرارداد بپردازیم و سپس هر قراردادها را بیان نماییم.

قراداد مفهوم عقد و قرارداد چیست چیست؟

قانون مدنی در ماده 183 اختصاصاً به تعریف عقد یا قراداد پرداخته است و بیان می‌دارد: «عقد یا قرارداد عبارت است از آن‌که یک یا چند نفر در مقابل یک یا چند نفر دیگر تعهد به امری نمایند و مورد قبول آن‌ها واقع گردد».

بنابراین ملاحظه می‌کنید که در تعریف ارائه شده در قانون مدنی، برقراری تعهد میان طرفین و قبول آن‌ها از عناصر اصلی قرارداد محسوب می‌شود. به عبارت دیگر می‌توان گفت به هر نوشته‌ای که مبتنی بر توافق و تراضی طرفین بر امری باشد، قرارداد اطلاق می‌گردد و این توافق و تراضی جزء اصلی و جدایی‌ناپذیر از یک قرارداد است و زمانی که این تراضی حاصل شود، طرفین ملزم به اجرای تعهدات خود می‌باشند.

در اصطلاحات عامیانه واژه عقد و قرارداد یکسان تلقی شده و حتی به جای یک‌دیگر نیز به کار می‌روند در حالی‌که جالب است بدانید که از دیدگاه حقوقی تفاوت ظریفی میان عقد و قرارداد برقرار است بدین نحو که در اصطلاح حقوقی عقد به عقود معین اطلاق می‌گردد در حالی‌که قرارداد واژه عام‌تری بوده و هم عقود معین و هم عقود غیر معین را در برمی‌گیرد.

منظور از عقود معین نیز عقودی است که در قانون مدنی به طور کامل شرایط و ویژگی‌های آن‌ها درج گردیده است.

هرچند در گذشته قراردادهای شفاهی رایج بوده لکن به جهت شبهات زیادی که قراردادهای شفاهی برای طرفین ایجاد می‌نمود رویکرد عمومی مردم امروزه به سمت انعقاد یک قرارداد کتبی، دقیق و مشخص است تا مسائل و مشکلات حقوقی ناشی از آن نیز به حداقل برسد.

در یک قرارداد چه مواردی لازم است درج شود؟

در تنظیم یک قرارداد نکاتی وجود دارد که عموماً در اکثر قراردادها لازم و کاربردی است. اهمیت این موارد به اندازه‌ای است که عدم درج آن‌ها و یا کم اهمیت جلوه دادن آن‌ها می‌تواند آثار و تبعات حقوقی زیادی را به همراه داشته باشد. در ادامه ما به برخی از اساسی‌ترین ارکان یک قرارداد اشاره خواهیم کرد:

اولین رکنی که در قرارداد از اهمیت به‌سزایی برخوردار است، عنوان قرارداد است. در واقع شما باید از همان ابتدا مشخص نمایید که قرارداد شما چه نوع قراردادی است و معمولاً در آغاز هر قراردادی این عنوان ذکر می‌شود. به عنوان مثال قرارداد اجاره، قرارداد مشارکت در ساخت و …

عنوان قرارداد از منظر محاکم و مراجع قضایی نیز از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است.

بعد از عنوان قرارداد باید مشخص شود که این قرارداد مابین چه کسانی منعقد می‌شود. به عبارت دیگر مشخصات کامل طرفین قرارداد باید به طور کامل درج شود و البته بسته به آن‌که عنوان قرارداد چه باشد هر یک از طرفین قرارداد جایگاه خاصی پیدا می‌کنند. به عنوان مثال کارمند و کارفرما خریدار و فروشنده و …

لازم است بدانیم که هر قرارداد حداقل دو طرف دارد و طرفین قرارداد ممکن است اشخاص حقیقی یا حقوقی باشند که در صورتی که یکی از طرفین قرارداد شخص حقوقی باشد (نظیر یک شرکت)، باید از صلاحیت شخص امضاکننده قرارداد کاملاً مطمئین شوید. در مطالب بعدی در خصوص نکاتی که در خصوص طرفین قرارداد چه در خصوص اشخاص حقیقی و چه در خصوص اشخاص حقوقی لازم است بدانید، صحبت خواهیم کرد.

موضوع قرارداد در واقع ماهیت و اقدامی است که طرفین قرارداد خود را ملزم به انجام آن می‌نمایند. در ماده 124 قانون مدنی به موضوع قرارداد با عنوان مورد معامله اشاره شده است و مقرر می‌دارد: «مال یا عملی که هر یک از طرفین تعهد به تسلیم یا ایفای آن می‌نمایند»

به عنوان مثال فروش، اجاره، طراحی، توسعه و مشارکت از موضوعات قراردادی محسوب می‌شوند.

موضوع قرارداد ویژگی‌ها و نکات مهمی دارد که ما در مطالب آتی به آن خواهیم پرداخت.

هر قراردادی شروع و پایانی دارد. در برخی از قراردادها این مدت محدود و در برخی نامحدود است که باید مشخص شود.

از آن‌جایی که اکثر دعاوی حقوقی بر سر مسائل مالی یک قرارداد ایجاد می‌شوند، بنابراین درج این بند با شفافیت کامل از الزامات یک قرارداد است. حتی لازم است نحوه پرداخت به همراه تاریخ نیز در همان بند یا در بند و ماده‌ای جداگانه درج شود.

در این قسمت می‌بایست اقداماتی که هر یک از طرفین نسبت به انجام آن ملتزم شده‌اند درج شود.

بعد از انعقاد یک قرارداد و ایجاد تعهد برای طرفین، ممکن است اتفاقاتی رخ دهد که امکان انجام تعهد را از طرفین سلب نماید. نظیر برخی وقایع طبیعی مثل زلزله، سیل و .. یا برخی امور انسانی مانند اغتشاشات و شورش‌ها

البته برخی مصادیق جدیدی هم در فورس ماژور پدید آمده که ما در مطالب بعدی در خصوص آن‌ها صحبت خواهیم کرد.

  • مرجع حل و فصل اختلاف

از آن‌جایی که پدید آمدن اختلاف فی‌مابین طرفین امری بسیار محتمل است، بنابراین در پایان هر قرارداد عموماً در خصوص مرجع حل و فصل اختلاف نیز توافقی حاصل می‌شود.

چرا به قرارداد نیاز داریم؟

در زندگی روزمره برای همه ما زمینه‌های انعقاد قرارداد به طور حتم پیش می‌آید. در این میان لازم است بدانید که انعقاد بک قرارداد بدون آگاهی کامل نسبت به تمام بندهای آن می‌تواند تبعات جبران‌ناپذیر حقوقی به همراه داشته باشد. قراردادهای ملکی نیز از این امر مستثنی نبوده و در صورتی که با دقت منعقد نشود، زمینه دعاوی ملکی را ایجاد می‌نماید. بنابراین بهتر است برای انعقاد قراردادهای خود از دانش حقوقی وکلا و مشاورین حقوقی بهره‌مند شوید. مجموعه حقوقی ملکبانان در کنار شماست تا قراردادهای ملکی خود را با خیال آسوده منعقد نمایید.

شروط ضمن عقد

شروط ضمن عقد

از مهمترین و تخصصی ترن مباحث حقوقی شروط ضمن یک قرارداد می باشد. اساسا کلیات قراردادها مشابه میباشد اما آنچه باعث تفاوت و ویژه بودن یک قرارداد می باشد شروط ضمن آن است که در این گفتار به کلیات این شروط می پردازیم و در مقاله های بعدی به شرایط ویژه مربوط به آنان خواهیم پرداخت.هنر یک وکیل متبحر و معتبر یا یک موسسه حقوقی معتر در تنظیم یک قرارداد در همین بخش نمایان می شود.به دلیل گسترده بودن و تخصصی بودن این مبحث ، آنرا در چند گفتار جداگانه تنظیم می نماییم.

تعریف

شرط در اصطلاح حقوقی در یکی از دو مفهوم ذیل بکار می رود:

۱-امری که وقوع یا تاثیر یک عمل حقوقی یا یک واقعه ی حقوقی خاص به آن بستگی دارد، مثلا کلمه شرط در ماده ۱۹۰ قانون مدنی که شرایط اساسی صحت عقد را بیان می دارد در این معنا بکار گرفته شده است.

۲-تعهدی تبعی که ضمن یک عقد اصلی می آید.به تعبیر دیگر توافقی است که بر حسب طبیعت خاص موضوع آن یا تراضی طرفین در شمار توابع عقد دیگری در آمده است.

شرط در شروط ضمن عقد در این معنا می باشد.یعنی التزام و تعهدی تبعی که ضمن یک عقد اصلی آورده می شود.

رابطه ی عقد اصلی و شرط

رابطه ی عقد و شرط ضمن آن همانند رابطه اصل و فرع است یعنی عقد اصل و شرط ضمن آن فرع می باشد.بر این اساس باید گفت:

الف)اگر عقد جایزی به صورت شرط ضمن عقد لازمی بیاید آن عقد جایز از توابع عقد لازم می شود و از لازم بودن عقد اصلی استفاده نموده و در صورتی که شرط به سود هر دو طرف باشد برای هر دو طرف غیر قابل فسخ و اگر شرط بر علیه یک طرف و له طرف دیگر باشد نسبت به کسی که بر علیه او است غیر قابل فسخ و نسبت به کسی که بر له او است قابل فسخ است.چون هر صاحب حقی می تواند حق خود را ساقط نماید.

ب)در صورتی که عقد اصلی باطل باشد شرط ضمن عقد نیز باطل است حتی اگر شرط به طور صحیح واقع شده باشد چون شرط فرع است و با از بین اصل فرع نیز از بین می رود.همچنین در صورتی که عقد اصلی منحل شود یعنی عقد صحیح بوده اما به سبب انفساخ یا فسخ یا اقاله بر هم بخورد ، شرط مفهوم عقد و قرارداد چیست ضمن عقد نیز منحل می شود.در اینباره ماده ۲۴۶ قانون مدنی مقرر می دارد: ((در صورتیکه معامله به واسطه اقاله یا فسخ بهم بخورد شرطی که در ضمن آن شده است باطل می شود و اگر کسی که ملزم به انجام شرط بوده است عمل به شرط کرده باشد می تواند عوض آن را از مشروط له بگیرد.

ج)بطلان شرط ضمن عقد،اصولا سبب بطلان عقد نمی شود.زیرا عقد متکی به شرط نیست.مگر این که بطلان شرط استثنائا با ماهیت یا یکی از شرایط اساسی و ارکان صحت عقد تضاد داشته باشد، که در این صورت عقد و شرط هر دو باطل خواهد بود.

شرط تعلیقی

شرطی است که ایجاد اثر عقد و یا انحلال عقد را منوط و معلق به حادثه ای خارجی می نماید.شرط فاسخ از شروط تعلیقی است.در این شرط ، طرفین تحقق شرط را سبب انحلال قهری و انفساخ عقد تعیین نموده اند.

شرط تقییدی

شرطی است که آثار حقوقی عقد را مقید می نماید.مثلا چنانچه طرفین در عقد توافق و یا شرط کنند ثمن با تاخیر پرداخت گردد ، این شرط تقییدی محسوب می گردد.

شرط تبانی یا بنایی

شرطی است که طرفین عقد پیش از انعقاد قرارداد در مورد آن توافق نموده اند و در هنگام تحقق عقد و اعلام ایجاب و قبول ، در اراده آن ها وجود داشته و عقد را با لحاظ آن شرط واقع مفهوم عقد و قرارداد چیست ساخته اند، اما شرط را در عقد یعنی در ایجاب و قبول خود ، تصریح و بیان ننموده اند.

ماده ۱۱۲۸ قانون مدنی اشعار می دارد: ((هرگاه در یکی از طرفین صفت خاصی شرط شده و بعد از عقد معلوم شود که طرف مذکور فاقد وصف مقصود بوده ، برای طرف مقابل حق فسخ خواهد بود خواه وصف مزبور در عقد تصریح شده باشد یا عقد متباینا بر آن واقع شده باشد.))

شرط ضمنی

شرط ضمنی معمولا معهود در عرف است، به تعبیر دیگر شرط ضمنی در ایجاب و قبول بیان نمی شود ولی از لوازم عرفی عقد است و به منزله تصریح در عقد می باشد.مثلا در خصوص توابع مبیع در عقد بیع هیچ توافق صریحی صورت نگرفته باشد ،توابع مبیع به عنوان شرط ضمنی جزء مبیع محسوب می شود.پس شرط ضمنی همچون شرط بنایی در عقد بیان نمی شود.

اما بر خلاف شرط بنایی ، در شرط ضمنی نیازی نیست در هنگام انعقاد طرفین آن را اراده نموده باشند.

نتیجه گیری

همانطور که قبلا گفته شد شروط ضمن عقد بحثی تخصصی و بسیار مفصل است که سعی بر آن می شود در چند مقاله به اقسام مختلف این شروط و شرایط و ضوابط خاص هر کدام بپردازیم.برخی از شروط ضمن عقد صحیح است و برخی باطل.که هرکدام نیز تقسیماتی دارد و شرایط خاصی دارد که توضیح داده خواهد شد.وکیل متبحر و موسسه مفهوم عقد و قرارداد چیست حقوقی معتبر آن است که بتواند با استفاده صحیح از این شروط بهترین وضعیت را برای موکل خویش فراهم آورد.

و به همين علت نيازمندي به وكلاي متخصص كه در زمينه ي تجاري فعاليت داشته باشند بيشتر احساس ميشود، و شديداً توصيه ميشود كه در امور تجاري به هيچ عنوان بدون وكيل تجاری وارد نشويد و از ابتدا كه در صدد انعقاد يك قرارداد هستيد از همراهي یک وکیل پایه یک دادگستری و يك وكيل متخصص در حوزه ي اسناد تجاری مانند چک صیادی از وکیل چک و سفته از وکیل سفته و قراردادهاي تجاري و یا مطالبه وجه التزام از وکیل مطالبه وجه التزام بهره بگيريد.

وکیل حقوقی در موسسه حقوقی رای مثبت با سال ها تجربه فعالیت موفق حقوقی در قراردادها و دعاوی تجاری ایران و سایر کشورها، وبا همکاری وکلای توانمند خود و وکیل قرارداد معتقد است اعتماد و اطمینان موکلین بهترین سرمایه و تبلیغ برای ما بوده و با استفاده از تجارب و علم به روز، سعی در کسب اطمینان بیشتر از جانب موکلین حوزه ی تخصصی دعاوی تجاری بوده است.

مقالات مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

برو به دکمه بالا